Werner - prawne aspekty nowych technologii

Wydaje się, że rok to długo, ale 12 miesięcy to naprawdę niewiele na przebudowę procesów zdalnej identyfikacji i weryfikacji tożsamości klienta z punktu widzenia przepisów o praniu pieniędzy. W 2027 r. instytucje obowiązane będą się musiały zmierzyć z dwiema powiązanymi reformami. Po pierwsze zacznie obowiązywać bezpośrednio stosowane rozporządzenie 2024/1624 (AMLR) z towarzyszącymi mu regulacyjnymi standardami technicznymi (RTS) dotyczącymi należytej staranności wobec klienta. Po drugie rok 2027 będzie kluczowy z punktu widzenia stosowania zmian wynikających z rozporządzenia 2024/1183 (eIDAS 2.0) wdrażającego Europejski Portfel Tożsamości Cyfrowej (EUDIW). Co to zmienia dla instytucji obowiązanych?

Staking-as-a-service („StaaS”) providers to stale rosnąca grupa podmiotów na rynku kryptoaktywów, która związana jest z coraz popularniejszymi sieciami zdecentralizowanymi opartymi na mechanizmie konsensusu Proof-of-stake. Wraz ze wzrostem popularności tego typu usługodawców pojawiają się również pytania natury prawnej o charakter i ryzyka regulacyjne związane z tego rodzaju modelami biznesowymi. W tym artykule przyjrzymy się jednemu z takich ryzyk – ryzyku uznania działalności StaaS providerów za charakterystyczną dla alternatywnych funduszy inwestycyjnych (AFI).